Zamek w Lublinie, zbudowany pierwotnie w XII wieku, był wielokrotnie przebudowywany i pełnił różne funkcje. W XIV wieku za panowania Kazimierza Wielkiego wzniesiono tu murowany zamek, zastępując wcześniejszy drewniano-ziemny gród. Na jego terenie powstały m.in. wieża obronno-rezydencyjna (donżon) oraz Kaplica Trójcy Świętej, której wnętrza w 1418 roku ozdobiono polichromiami rusko-bizantyjskimi, uważanymi dziś za jeden z najcenniejszych zabytków w Polsce. W XVI wieku zamek przebudowano na renesansową rezydencję królewską, stając się miejscem ważnych wydarzeń historycznych, jak choćby podpisanie unii lubelskiej w 1569 roku.

     Po zniszczeniach związanych z wojnami w XVII wieku, w XIX wieku zamek odbudowano, przekształcając go w więzienie, które funkcjonowało do 1954 roku. W czasie II wojny światowej zamek pełnił rolę niemieckiego więzienia, w którym zginęło wielu członków polskiego ruchu oporu. Po wojnie zamek służył jako więzienie polityczne, podległe władzom sowieckim.

     Od 1957 roku w zamku mieści się Muzeum Narodowe w Lublinie, prezentujące m.in. zachowane średniowieczne zabytki, w tym romański donżon oraz Kaplicę Trójcy Świętej.