Pałac w Czyżowie Szlacheckim został wzniesiony przez Jana Aleksandra Zaklikę Czyżowskiego herbu Topór w latach 20. XVIII wieku na ruinach wcześniejszej posiadłości. W latach 1781-1820 rezydencja przeszła gruntowną przebudowę według projektu księdza Józefa Karśnickiego, architekta jezuickiego. Dodano wówczas taras od frontu oraz dwie przybudówki od strony ogrodu. W latach 1922-1923 architekt Kazimierz Skórewicz przeprowadził remont pałacu, zmieniając m.in. wygląd dachu i rozkład wnętrz. W okresie międzywojennym pałac gościł wiele znanych osób, w tym prezydentów II RP i artystów, jak Władysław Reymont czy Leon Wyczółkowski. Podczas II wojny światowej majątek został zdewastowany. W latach 70. XX wieku rozpoczęto prace remontowe, a w połowie lat 90. pałac trafił w ręce prywatnego właściciela, który przekształcił go w hotel.

    Pałac jest usytuowany na skarpie i zwrócony w kierunku północno-wschodnim. Wybudowany w stylu późnobarokowym, charakteryzuje się osiowym i symetrycznym układem wnętrz. Budynek ma prostokątny kształt, z dwubiegową klatką schodową prowadzącą na reprezentacyjne piano nobile. Na piętrze znajduje się duży salon z wyjściem na ogród, a po bokach rozmieszczone są apartamenty. Pałac posiada stromy dach czterospadowy, a jego alkierze są zwieńczone dzwonowatymi daszkami. Elewacje, ozdobione pilastrami i rzeźbami, wyróżniają się bogatym dekoracyjnym portalem oraz herbami Radwan i Topór.