Bulwary nad Wisłą to tereny rekreacyjne zlokalizowane na lewym brzegu rzeki w Warszawie. W związku z corocznymi wylewami Wisły, władze Królestwa Polskiego zdecydowały się na umocnienie zachodniego brzegu rzeki, rozpoczynając prace nad bulwarem w 1825 roku. Utrudnienia związane z powstaniem listopadowym spowodowały przerwanie budowy, a część materiałów wykorzystano do budowy Cytadeli.

    Do końca XIX wieku nabrzeża Wisły nie zostały zagospodarowane w sposób, jaki miały inne europejskie miasta. Dopiero w latach 1899–1910 przekształcono część nabrzeża, tworząc bulwary, które w 1917 roku nazwano Wybrzeżem Kościuszkowskim. Po odzyskaniu niepodległości w 1918 roku planowano dalszą przebudowę bulwarów, które miały łączyć Śródmieście z nowymi dzielnicami. Wiele z tych prac zostało przerwanych podczas II wojny światowej. 

    W latach 70. XX wieku podjęto kolejne prace, a do 1976 roku wybudowano nowoczesne bulwary o długości około 2700 metrów. Współczesne bulwary stały się popularnym miejscem spotkań i spacerów, a ich estetyka została poprawiona dzięki inwestycjom, takim jak budowa tunelu i mostu Świętokrzyskiego.