Brama Krakowska w Lublinie to XIV-wieczna brama, która strzegła dostępu do Starego Miasta i stała się historycznym symbolem grodu. Jest to jeden z niewielu zachowanych fragmentów murów obronnych zbudowanych w stylu gotyckim, które w XVIII wieku zyskały barokowy wygląd. Brama została wzniesiona w odpowiedzi na najazd Tatarów w 1341 roku, a wraz z Bramą Grodzką stanowiła część starego szlaku handlowego prowadzącego z Krakowa na Litwę.

     W XV wieku brama została znacznie podwyższona i wzbogacona o nowe elementy architektoniczne. Zniszczenia spowodowane pożarami w 1515 i 1575 roku wymusiły odbudowę. W XVI wieku Brama Krakowska zyskała m.in. ganki dla muzyków, którzy umilali czas mieszkańcom oraz zegar miejski. Mimo to, w XVII wieku zaczęła tracić na znaczeniu z powodu pogarszającego się stanu technicznego. Z czasem zaczęła służyć jako mieszkanie dla trębaczy, wrotnego oraz dyrektora zegara.

     Muzeum mieszczące się w Bramie Krakowskiej ilustruje historię Lublina od VI wieku do końca II wojny światowej. W jego zbiorach znajdują się różnorodne archiwalia, przedmioty archeologiczne oraz zabytki sztuki. Ekspozycja podzielona jest na pięć kondygnacji, prezentujących historię miasta w różnych okresach. Na uwagę zasługuje także zegar wieżowy, który ma ponad czterysta lat i przeszedł wiele zmian, od mechanicznego po elektroniczny. Dziś Brama Krakowska pozostaje ważnym elementem kulturalnym i turystycznym Lublina, zachowując pamięć o burzliwej historii regionu.